Startpagina
Eetbare planten en planten van oude kruidentuinen voor bijen
Veel mensen willen op hun eigen manier iets voor de bijen doen. Inzaaien van zaadmengsels is dan de meest gangbare methode. Een van de alternatieven is het telen of aanplanten van plantensoorten die eetbaar zijn of voor de smaak aan ander voedsel kunnen worden toegevoegd. Daar naast zijn er ook tientallen planten die vooral vroeger voor geneeskundige doelen werden geweekt. Deze laatste groep planten is vooral te vinden in oude kruidentuinen. Zie bij voorbeelden.
Eetbaar is een zeer ruim begrip. Je zou kunnen zeggen alle planten waar je niet ziek van wordt, of dood van gaat zijn eetbaar. Of het lekker is, is een andere vraag. Waar ligt de grens? Veder is er een lange en geleidelijk aflopende schaal van volledig eetbaar tot zeer beperkt eetbaar. Sommige planten gebruik je alleen om thee van te zetten of om een toetje te versieren, veel tuinkruiden worden alleen als smaakmakers gebruikt. Van sommige planten zijn grote delen giftig en de overgang naar de oude, niet eetbare medicinale tuinkruiden is dan niet groot.
Enkel van deze giftige planten zijn toegevoegd aan de lijst eetbare planten en duidelijk gemarkeerd als niet eetbaar. Ze passen in een eeuwenoude cultuur waar eetbare en medicinale planten bij elkaar in één tuin stonden. Zoals we dat bijvoorbeeld nu nog kunnen zien in het openluchtmuseum, de artsenijtuin in het Amstelpark, en de kloostertuin in Ter Apel. Al deze planten kunnen vanuit verschillende invalshoeken of thema’s worden gebruikt om tuinen in te richten. Een van deze invalshoeken is het ontwerpen van siertuinen. Er zijn zoveel “eetbare’ en oude “medicinale” bijvriendelijk tuinkruiden dat daarmee een volwaardige siertuin kan worden ingericht en waar ook accenten kunnen worden gelegd op belevingswaarden: zien, ruiken, proeven, voelen en horen. Voor het laatste zorgen de bijen.