Veldhondstong - Cynoglossum officinale-- (Ruwbladige familie - Boraginaceae)
(Bijenplant), hommelplant, drachtplant.
Een tweejarige plant
Bloeiperiode: rond mei
Bloem: roodbruin en verkleurend naar paars
Blad: stengelbladen langwerpig, rozetbladen vaak zeer groot doen wat aan grote weegbree denken
Vrucht: een afgeplatte splitvrucht; de rijpe nootjes en hebben haakvormige stekels en een verdikte rand
Overige: stengels kort behaard
Hoogte: 0,4-0,8 m
 
 
 
 
Milieu en groeiplaats: min of meer droge, kalkrijke en enigszins voedselrijke open bodems; in duinen; op dijken, rivierduinen, zandige braakliggende terreinen langs de rivieren, industrieterreinen; zon. In de duinen het meest langs paden onder meer ruiterpaden.
Verspreiding in Nederland: vrij algemeen in de duinen ten zuiden van Bergen; zeldzaam, maar lokaal talrijk langs het bovenstrooms gedeelte van de grote rivieren.
Toepassing: botanische tuinen, kruidentuinen.
Beheer: de bodem moet door natuurlijke processen worden open gehouden; verstuiving, begrazing, overstroming (rivierduin vorming); in de duinen ook veel langs ruiter- en open wandelpaden.
Wilde solitaire bijen: niet genoteerd
Dracht: veel nectar en weinig stuifmeel. Indicatie voor dracht: code 3 alleen in de buurt van een bijenvolk. In de duinen ontbreken de honingbijen vaak, terwijl deze plant over kilometers lengte talrijk kan voorkomen.
 
Platen veldhondstong - Cynoglossum officinale - (bron links: O.W. Thomé Flora von Deutschland, Österreich und der Schweiz; rechts: Deutschlands Flora in Abbildungen.Johann Georg Sturm)
 
Plant
 
Veldhondstong - Cynoglossum officinale
 
Rozetbladen van veldhondstong
 
Bloeiwijze
 
Vruchten
 
Vruchten --
 
Vruchten
 
Vegetatie in een duinvallei
 
Fragment
 
Aardhommels